Aleksander Krejckant: Akcja ukraińska

Naród polski przez ostatnie ćwierćwiecze był nieustannie karmiony obietnicami lepszego jutra. Było to zawsze obwarowane koniecznością poświęcenia naszego „dzisiaj”. Mówiono nam, że dzieli nas przepaść w stosunku do Europy Zachodniej, że musimy stale „zaciskać pasa” i godzić się na warunki narzucane nam przez tych, dla których horyzontalnym celem była europeizacja Polski. Wzrastającym kosztom życia nie towarzyszyła proporcjonalna podwyżka pensji. Owszem, w 2016 roku nie jeździmy już fiatem 125, tylko zachodnimi Volkswagenami. Na półkach w sklepach mamy dostęp do znacznie szerszej oferty niż było to na początku lat 90. Mamy też możliwość swobodnego przemieszczania się i podejmowania pracy na terenie krajów członkowskich Unii Europejskiej. Jednakże życie przeciętnego Polaka nadal dzieli przepaść w porównaniu do przeciętnego obywatela zachodniej Europy.

Polska stała się rezerwuarem stosunkowo taniej siły roboczej i państwem, które jest podwykonawcą dla bardziej zaawansowanych technologicznie krajów Europy Zachodniej. Efektem tego stanu rzeczy była i ciągle jest masowa emigracja naszych rodaków do Wielkiej Brytanii, Niemiec i krajów skandynawskich. To tam, nasi rodacy szukają godnej płacy za swoje kompetencje i wykonywaną pracę. Państwo polskie przez ostatnich 28 lat nie wytworzyło warunków rozwoju i godnego życia, a jedynie umożliwiło Polakom poszukiwanie takich warunków na zachodzie. Nie ma znaczenia czy mówimy o rządzie PiS, PO, SLD czy AWS. Wszyscy oni zawiedli i nie spełnili pokładanych w nich nadziei na tzw. lepsze jutro. Rolą elit rządzących jest mieć zawsze na względzie dobro swoich rodaków. Niestety, nasze elity nie reprezentują Polaków, a interesy polityczno-ekonomiczne kolonizujących Polskę państw i potężnych korporacji. Jako rzekome sukcesy przedstawiane są kolejne „inwestycje” korporacji, które przenoszą swoje fabryki podzespołów do Polski. Nie dzieje się tak bynajmniej, z racji chęci zrobienia dobrze Polakom, którzy po „Wielkiej Mistyfikacji” – znanej jako przejście od gospodarki centralnie planowanej do gospodarki kapitalistycznej – pozostają praktycznie bez własnych firm zdolnych konkurować na światowym rynku przewagą technologiczną, jakościową czy skalą. Dzieje się tak, bo zagraniczne korporacje widzą w Polsce i Polakach współczesnych murzynów, którzy za znacznie niższe pieniądze wykonają pracę, jakiej nie podjąłby się żaden Francuz, Niemiec czy Anglik. Fakty są takie, że polscy politycy zrobili wszystko, żeby wpisać potencjał naszego kraju w zaplanowaną dla Polski rolę w międzynarodowym podziale pracy. Krótko mówiąc – „nasi” politycy, od 27 lat, realizują koncepcję podporządkowania swoich rodaków interesom państwowych i korporacyjnych graczy, którym zależy na nałożeniu kagańca na polski potencjał gospodarczy.

Idealnym przykładem człowieka, który swoje życie związał z potężnymi instytucjami finansowymi, których korzyści nie są zbieżne z interesami narodowymi, jest urzędujący wicepremier oraz minister rozwoju i finansów p. Mateusz Morawiecki, który jeszcze do niedawna pełnił funkcję prezesa zarządu w Banku Zachodnim WBK należącym do grupy Santander. To właśnie p. Morawiecki wzywał pracujących za granicami Polaków do powrotu do ojczyzny, jednocześnie nie robiąc nic, żeby nasi rodacy mieli do czego wracać. Późniejsze działania wicepremiera, jak i całego rządu, jasno pokazały, o co tak naprawdę chodziło. W apelu p. Morawieckiego nie było troski o naszych rodaków, których III RP zmusiła do emigracji zarobkowej, tylko troska o interesy kapitalistów. Utrzymanie relatywnie niskiego poziomu płac jest kwestią przetrwania, ale nie zwykłych Polaków, tylko wielkich korporacji i rodzimych wyzyskiwaczy, którzy za nic mają wspólnotę. Lawinowo rosnąca ilość przyjmowanych do Polski emigrantów z Ukrainy wpisuje się w globalną politykę kapitalistów. Sprowadzanie ludzi do roli siły roboczej, która to porusza się ponad granicami za pracą, jest sprzeczne z prawem narodów do życia na własnej ziemi, wśród swoich rodaków. Polityka prowadzona przez rząd PiS-u prowadzi do sytuacji, w której homogeniczna etnicznie Polska będzie musiała sobie radzić z olbrzymią mniejszością narodową, której przecież trudno odmówić prawa do kultywowania tożsamości, religii, języka etc. Co za tym idzie, kiedy napływowa ludność okrzepnie stanie się potencjalnym beneficjentem przywilejów socjalnych, a idąc dalej – odrębnym środowiskiem o, być może, własnych aspiracjach politycznych, które to będą musiały znaleźć odzwierciedlenie w apelach politycznych polskich partii politycznych. Liczna mniejszość ukraińska to także problem przestrzegania prawa pracy, z którym i tak nigdy w Polsce nie było zbyt dobrze. Wyzyskiwani pracownicy ze wschodu, nieświadomi swoich praw pracowniczych to idealne narzędzie nacisku na niewygodnych polskich pracowników, których będzie można zastąpić „mniej kłopotliwymi” pracownikami z Ukrainy.

W interesie zarówno Polaków, Ukraińców, jak i innych narodów leży powstrzymanie szalonego pędu globalnych korporacji i ich rządowych marionetek do stworzenia świata ludzi wykorzenionych, pozbawionych ojczyzny, których życie sprowadza się do bycia trybikiem w machinie kapitalizmu. Naszą rolą, jako polskich nacjonalistów, jest przestrzegać przed konsekwencjami antynarodowej polityki prowadzonej przez rząd. Nie jest naszą rolą rozwiązywanie problemów innych narodów, tylko zadbanie o to, żeby nasi rodacy mogli godnie żyć i pracować w swojej ojczyźnie. Dlatego już dzisiaj zapowiadamy, że ONR będzie patrzył na ręce władzy i piętnował dotychczasową politykę migracyjną PiS-u. Celem każdego, kto w sercu ma Polskę i Polaków powinno być zadbanie, aby to nasi rodacy tworzyli realny wzrost gospodarczy, który powinien przekładać się na bogacenie się polskich rodzin, a nie potężnych korporacji.